عرفان و تصوف مسلك اويسى داشته و شايسته است كه دربارهء سرگذشت احوال و مقامات علمى و عرفانى وى مقاله بل كه رسالهء مفرد بنويسند . وى حسب الوصيه در ايوان كاشىكارى بيرون بقعهء بابا ركن الدين دفن شده است و سنگ لوح ممتازى دارد كه به خط نستعليق خوش قطعهء ماده تاريخ « سيما » را بر آن نوشته‌اند . و اين « سيما » كه گويندهء قطعهء ماده تاريخ وفات بابا ركن الدين است يكى از فضلاى شعراى عارف اويسى مسلك اصفهان در آن زمان است كه از مريدان صادق « ملا حسن » بوده است ، نمونهء افادات ادبى و عرفانى او را به خط خودش كه بشيوهء تحريرى و شكسته نستعليق بسيار پخته است اين حقير در تعليقات حواشى يك نسخهء خطى از شرح ديوان انورى و خاقانى ديده و شرح احوال او را از عم شاعر فاضل بزرگوارم مرحوم « ميرزا محمد سها متوفى سنهء 1338 ه » شنيده‌ام ؛ دربارهء « ملا حسن نايينى » نيز به اين مناسب كه از دوستان هم مسلك پدرش « هماى شيرازى » متوفى 1290 ه بوده است حكايات و روايات موثق داشت . * * * بابا ركن الدين همان‌طور كه گروهى معتقدان داشت كه او را به جلالت قدر و مقام مىستودند و از اولياء اللّه مىشمردند ؛ عده‌يى نيز منكران داشته است كه او را به اين تهمت كه هم سنى و هم صوفى بوده است مردود و مطرود دانسته‌اند . از جملهء اين جماعت يكى ميرزا عبد الله اصفهانى معروف به « افندى » است [ ابن ميرزا عيسى بن محمد صالح بيگ اصفهانى ] عالم مورخ مشهور صاحب « رياض العلماء » كه از خواص تلاميذ صديق صميم مجلسى ثانى صاحب « بحار الانوار » بوده و در ايام سلطنت شاه سلطان حسين